maandag 31 augustus 2020

Welkom!

     Begin/eind schooljaar raamtekening          node-header


                                        






Welkom in het schooljaar 2020-2021! 

Een heel apart schooljaar staat ons te wachten. We zijn blij dat we 'normaal' mogen starten! Ik ben vooral heel blij dat ik jullie allemaal terug ga zien.

Om er goed in te komen, een verhaal... een verhaal dat vertelt hoe wij als      leerkracht er voor jullie allemaal zijn...

Niemand kon het Bet vertellen. Het enige antwoord dat ze van de meesten kreeg was dat je het gewoon moet doen. Haar oma reageert net hetzelfde en neemt haar bezem, draait die ondersteboven en bindt die met een stevig stuk touw vast aan het zadel van de fiets.

‘Stap op’, zegt Oma Mona.
‘Dan val ik’, zegt Bet.
‘Niet bang zijn, zolang ik de bezem vasthoud, blijf je rechtop. Voel je’t?’
‘Ja’, zegt Bet.
Ze zit rechtop. Met klamme handen omknelt ze haar stuur.
‘Trappen. Je moet trappen’, zegt oma Mona.
‘Dat zeggen ze allemaal’, gilt Bet wanhopig? ‘iedereen zegt steeds maar: trappen, trappen, trappen. En ik wil fietsen! Ik wil weten hoe je fietst!’
‘Kalm, kalm, trap nu maar’, sust oma Mona. ‘Terwijl je trapt, zal ik zeggen hoe je fietst.’
Bet zucht. Ze duwt haar ene voet naar beneden.
‘Hou je me vast, oma Mona?’
‘Zo vast als wat!’
Ze duwt haar andere voet naar beneden. ‘Zul je me niet laten vallen?’
‘Trap maar’, zegt oma Mona.
Op en neer gaan de benen van Bet. Op en neer, terwijl oma Mona de bezemsteel recht houdt. Oma Mona huppelt de fiets achterna.
‘Vertel je me nu hoe ik fietsen moet?’ vraagt Bet met haar tong uit haar mond.
‘Straks,’ hijgt oma Mona, ‘trap maar flink.’
Oma Mona huppelt niet meer. Ze holt.
‘Ik wil het weten. Nu!’
Oma Mona laat stilletjes de bezemsteel los, zonder dat Bet er ook maar iets van merkt.
Haar benen trappen boos op en neer. Harder en harder. Sneller en sneller.
‘Ik wil het weten. Ik wil het verdikkeme weten. Nu! Nu! Nu!’ Roept Bet.
Oma Mona staat haar hijgend na te staren met een hand boven haar ogen.
Ze glimlacht en fluistert zacht: ‘Doorfietsen’

(Fietsen van Gregie De Maeyer)


zondag 28 juni 2020




Mijn vakantiewens voor jou is:


dat je minstens elke dagéén fijn moment beleven mag.
een uitgestoken hand, 


een blik vol begrip,

iets schoons, iets goeds,
iets dat je boeit,
iets waarbij je herademt,
iets dat je stil maakt
en je ontroert,
iets dat je bidden doet...



Mijn vakantiewens is:
Dat je minstens één mens
mag gelukkig maken
door je verschijning,
door je spreken,
je luisteren,
je goedheid,
je aanwezigheid,
je vriendschap...



Mijn vakantiewens is:
dat je elke avond
zachtjes zeggen kan:
het leven is mooi,
ik ben tevreden...



Graag tot in september!

juf Ashta




zaterdag 13 juni 2020

Koor -ona Over hoe een virus het zingen niet het zwijgen kan opleggen.

Over hoe een virus het zingen niet het zwijgen kan opleggen.

We weten al heel lang dat muziek verbindt, mensen samenbrengt. Muziek kan troosten, kan mensen blij maken, doet ons dansen, doet ons huilen. Hieronder vind je hoe muziek ons doorheen de coronatijd geholpen heeft op verschillende manieren:

bron: https://www.kuleuven.be/thomas/page/koor-ona/

Een week voor de lockdown, op 8 maart 2020 zong het Amsterdams Gemengd koor de Johannes-Passion van Bach in het Amsterdams concertgebouw. Toen sluipte ongeweten het coronavirus tussen de gelederen met dramatische gevolgen. Van het amateurkoor met 130 leden werden 102 leden ziek. Een koorlid en drie partners van koorleden overleefden het niet. Het koor is een diepe rouw en de verslagenheid is groot. Afscheid nemen in coronatijd is zo goed als uitgesloten. Een koorlid getuigt dat dit moeilijk is aangezien “zingen verbroedert, je kan er gezamenlijk verdriet mee delen.” 

Het koor heeft er nood aan om met elkaar in contact te blijven en denkt er aan een digitaal nummer te brengen wanneer de tijd daarvoor rijp is.
Vele koren vonden zich kort na het uitbreken van het coronavirus opnieuw uit in digitale vorm. Op de sociale media verschijnen regelmatig filmpjes van verschillende koren, bands of muziekgezelschappen, artiesten die tonen waar ze goed in zijn. 
Ik wil hier voor jullie een aantal voorbeelden tonen die de laatste tijd verschenen zijn.

In 2013 bracht Eric Whitacre met zijn Virtual Choir 4 het nummer Fly to Paradise uit. Hier verzamelt hij 8409 video’s met daaronder 5905 zangers uit 101 landen. 


De trend van het virtueel zingen werd in coronatijden heel snel opgepikt. Op de sociale media ontstond er een golf aan virtuele koren.

Ook het Belgian National Orchestra brengt een Symphony of Hope uit op 6 april. Dit is een fragment uit de Egmont Ouverture van Beethoven.




Op 10 april lanceerde Niels Destadsbader het nummer Nooit Alleen. Dit nummer schreef hij samen met Miquel Wiels met als thema het sociale gemis tijdens de coronacrisis. Hij riep zijn fans op om via een originele video iemand te laten weten dat je aan hem of haar denkt. Met een aantal van deze ingestuurde beelden werd een videoclip gemaakt. Volgens Niels De Stadsbader: “Ik hoop dat er veel mensen kracht kunnen uithalen. Want als we dit samen doen, komen we hier sterker uit. Daar geloof ik in.”



Ook een koor van bij ons in de buurt, in Zuid-West-Vlaanderen, zong een virtueel lied:
Heal the World - Asem’Wervik

Onder het filmpje vind je de tekst van het lied. 


There's a place in your heart
And I know that it is love
And this place could be much
Brighter than tomorrow
And if you really try
You'll find there's no need to cry
In this place you'll feel
There's no hurt or sorrow
There are ways to get there
If you care enough for the living
Make a little space
Make a better place
Heal the world
Make it a better place
For you and for me
And the entire human race
There are people dying
If you care enough for the living
Make it a better place
For you and for me
If you want to know why
There's love that cannot lie
Love is strong
It only cares of joyful giving
If we try we shall see
In this bliss we cannot feel
Fear of dread
We stop existing and start living
The it feels that always
Love's enough for us growing
So make a better world
Make a better place
Heal the world
Make it a better place
For you and for me
And the entire human race
There are people dying
If you care enough for the living
Make a better place for you and for me
And the dream we were conceived in
Will reveal a joyful face
And the world we once believed in
Will shine again in grace
Then why do we keep strangling life
Wound this earth, crucify its soul
Though it's plain to see
This world is heavenly
Be god's glow
We could fly so high
Let our spirits never die
In my heart I feel you are all my brothers
Create a world with no fear
Together we cry happy tears
See the nations turn their swords into plowshares
We could really get there
If you cared enough for the living
Make a little space
To make a better place
Heal the world
Make it a better place
For you and for me
And the entire human race
There are people dying 
If you care enough for the living
Make a better place for you and for me
There are people dying
If you care enough for the living
Make a better place for you and for me
You and for me

woensdag 3 juni 2020

Van rups tot vlinder 5e en 6e leerjaar


Van rups tot vlinder – derde graad
Project rupsen en vlinders: ontdek de verandering van rups tot ...
In de zomer zien we heel wat vlinders. Een vlinder begint eerst als een rups. Rupsen eten, eten, eten … tot ze bijna uit hun voegen barsten. Uiteindelijk veranderen ze in een pop en na een paar weken of zelfs maanden komen ze opnieuw ter wereld als vlinder. Het ontpoppen van een rups tot vlinder is een ware metamorfose."
Heb je het allemaal liever op papier? Klik hier.
Lees het verhaal ‘Van rups tot vlinder’:
Er was eens een vlinder. Hij vloog met vermoeide vleugels over de weide. Fijne regen viel uit de hemel neer en maakte het kleurige kleedje van de vlinder nat. Steeds lager en lager vloog hij, tot hij neer zonk op de weidegrond tussen de grashalmen. Bijna alle kleuren waren weggewist van zijn vleugels. Nog eenmaal probeerde hij op te vliegen, maar tevergeefs. Zijn krachten waren uitgeput.
Even later trippelde hij met moede pootjes langs een plant omhoog en daar volbracht hij zijn laatste levenstaak: aan de onderkant van één der bladeren legde hij zijn eitjes, niet veel groter dan een speldenknop. Omdat de zwakke vleugels hem niet meer konden dragen, vouwde hij die samen. Hij werd heel stil en droomde van bloemen en zonneschijn. Het regende nog steeds. Toen de koele nachtwind over de weide begon te waaien, stierf het vlindertje.
Moeder aarde had de zorg voor de kleine eitjes op zich genomen. de regen kon ze geen kwaad doen, en ook de al te felle hitte van de zon werd door het blad opgevangen. De eitjes lagen in de zomerse warmte, als in een beschermend nestje. Reeds na enkele dagen begon er iets te bewegen in de eitjes. De tere huid scheurde open en daar kroop een kleine rups naar buiten, een beetje gelig van kleur, fijn gevlekt en zo zacht als een zijden draad. Het groene blad waarop hij geboren was, werd zijn tuin, zijn huis en zijn tafel. Hij merkte dat de rand van het blad het lekkerst was.
Na een paar dagen was het halve blad afgeknaagd. Toen zocht het rupsje een ander blad op. Het was of de zonnestralen hem steeds verder lokten, van de ene plant naar de andere. Ze smaakten niet allemaal even lekker: het langste bleef hij bij de planten die net zulke bladeren hadden als die in zijn geboortetuintje.
Zo groeide in enkele weken uit het kleine rupsje een grote rups. Lange donkerbruine haren stonden in dichte bossen op zijn rug, en daartussen gloeiden rode vlekjes.
De zomer liep ten einde. Een koele herfstwind begon over het korte gras te waaien.
Trager, steeds trager, als in een droom, kroop de rups langs stengels en bladeren. Eten deed hij niet meer. En toen de nachten kouder werden, zei hij de zonnestralen vaarwel en zocht een stil plekje tussen de stenen, zo dicht mogelijk bij de aarde.
En daar, in dat stille donkere holletje weefde de rups van fijne draden een kokertje rondom zichzelf, waar hij precies in paste. Er waren geen deuren of ramen in. Toen het klaar was, werd het hard als hout. Daar binnen ging de kleine rups liggen slapen.
Maar in de lange winternacht, toen sneeuwvlokken de aarde bedekten, gebeurde er een wonder in dat houtige kokerje van de rups, heel stil en verborgen, door niemand gezien. Was dat het wonder waarvan de vlinder had gedroomd?
Toen het voorjaar kwam, smolt de sneeuw weg, en langzamerhand werd de aarde weer warm. En weldra openden de bloemen op de weide hun kelken en straalden met al hun kleuren de zon tegemoet. In het holletje onder de stenen, waar de rups was ingeslapen, werd een vlínder wakker. Hij was uit dat kokertje gekropen en trippelde nu wat bedremmeld naar boven, tussen de stenen door naar het lokkende licht. Het was of de bloemen hem riepen met duizenden fijne stemmetjes.
De vleugels van de vlinder waaierden rustig open en dicht. Zouden ze hem dragen, weg van de aarde? Eindelijk fladderde de vlinder omhoog. De kleurige vleugels glansden in het licht, zodat het was of een bloem zich had losgemaakt van haar stengel. Hoger, steeds hoger vloog de vlinder de zon tegemoet, tot hij de stille roep van de bloemen verstond. Toen daalde hij neer op een bloemkelk en bracht daar een groet van de zon.
Uit: Dierenverhalen van Jakob Streit

In dit filmpje kan je zien hoe een rups ontpopt tot vlinder:

Denk even na over volgende vragen:
  • Waarom zou de rups zich verder ontpoppen tot een vlinder?
  • Zie jij deze metamorfose als een wonder? Waarom wel/ niet?

Lees het volgende bijbelverhaal:

Gelukkig zijn | gelukkigzijn | acceptatie | downsyndroom | Mayke ...

Een rijke man stelde Jezus deze vraag: ‘Goede meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwig leven?’  Jezus zei tegen hem: ‘Waarom noemt u Mij goed? Niemand is goed, alleen God.  De geboden kent u: geen echtbreuk plegen, niet doden, niet stelen, niet vals getuigen, en uw vader en uw moeder eren.’ ‘Aan dat alles heb ik mij van jongs af gehouden’, zei de man. ‘Dan rest u nog één ding’, zei Jezus tegen hem. ‘Verkoop alles wat u hebt, deel het uit aan de armen, en u hebt een schat in de hemel. Kom dan terug om Mij te volgen.’ Toen hij dit hoorde werd hij diep bedroefd, want hij was buitengewoon rijk. Toen Jezus zag dat hij diep bedroefd werd, zei Hij: ‘Wat is het voor mensen met geld toch moeilijk om het koninkrijk van God binnen te komen. Een kameel komt gemakkelijker door het oog van een naald dan een rijke in het koninkrijk van God.


We hebben allemaal tijd nodig om dingen te leren, ook deze man. Hij moet leren om te beseffen dat hij rijk is, maar dat hij rijkdom ook kan delen. Dan pas zal hij zich rijk, zich gelukkig voelen.

Denk nog even na over deze vragen:

  • Vind jij jezelf een rups of een vlinder?
  • Is dit veranderd t.o.v. het begin van het schooljaar? Waarom wel/ niet?

Teken of beschrijf nu jezelf in het begin van het schooljaar. 
Hoe ben je veranderd? Hoe ziet die ‘ik’ er nu uit?
Hoe wil je/denk je dat die ‘ik’ eruitziet volgend jaar? Wat zijn jouw verwachtingen? 








Hoop - 3e en 4e leerjaar



  
Een reisgids voor een wereld vol hoop…


We leven op hoop! We mogen bijna uit ons kot!  Om nog even stil te staan bij die hoop die we o zo graag koesteren, klik je op onderstaande prent of klik op volgende link:
https://drive.google.com/open?id=15QQNKP3CDZknI8KLiMwpUud6GtQoiDUn
en sta je stil bij de hoop... Veel plezier!









Vaderdag 1e en 2e leerjaar

Het is bijna vaderdag. Onze papa's mogen we hierbij niet vergeten!
Jezus zag God als zijn vader en daarvoor heeft hij het gebed dat wij allemaal kennen. 
Het 'onze Vader'. 

Onzevader in een nieuw taalkleedje | Kerknet

Heb je nog geen idee om papa te verrassen? Hierbij een ideetje... 

Pinksteren L1-L6


Op zondag 31 mei 2020 vierden christenen Pinksteren.
Wat is dat eigenlijk? Pinksteren? Hier ontdek je er nog meer over.

Lees het verhaal hieronder of beluister het op: https://youtu.be/_AvpbIiDeKA

Jezus was gestorven. Zijn vrienden kwamen samen in een huis om te bidden. Maria was er ook bij. Ze waren heel droevig. Jezus was er niet meer… Ze voelden zich alleen. De deuren en de ramen van het huis bleven gesloten. Zo kon niemand hen zien. De vrienden waren bang. Wat zou er met hen gebeuren nu Jezus dood was? Misschien zochten de soldaten ook naar hen? Ze durfden niet naar buiten. De vrienden zaten heel stilletjes in het huis. Alles was gesloten … Ze maakten het donker. En vanbinnen in hen voelde het ook donker … Ze waren eenzaam, bang, verdrietig en ongerust. Alsof ook iets in hen was gestorven … Alsof ze alle moed verloren waren … Toch wilden ze samen over Jezus praten en bidden. Terwijl ze samen aan het bidden en praten waren, voelden ze Jezus dicht bij hen. Ze konden hem niet zien, maar toch hadden ze het gevoel dat hij bij hen was. Alsof zijn geest bij hen was … Jezus’ geest of Gods Geest … Wat er precies gebeurde, wisten ze niet. Maar het voelde fantastisch! Het was alsof een wind hun zorgen, hun angst en hun verdriet wegblies. Alsof ze een frisse wind voelden die hen uitnodigde om naar buiten te gaan. Het was alsof het donker in hen verdween. Alsof er een vuurtje in hen brandde. De vrienden werden helemaal warm vanbinnen. Ze waren zo enthousiast dat ze steeds meer over Jezus begonnen te vertellen. Ze vertelden over hoe hij hen getroost had, hoe hij hen leerde stil worden, hoe hij hen leerde vertrouwen te hebben … Ze waren zo vol van Jezus’ Geest dat ze niet konden stoppen met vertellen. Iedereen moest weten welke mooie dingen Jezus hen verteld had! Ze vonden weer de moed om naar buiten te gaan! Petrus stond op. Hij gooide de deur open en liep naar buiten. De anderen volgden hem. Ze begonnen over Jezus te vertellen. Blij vertelden ze over alles wat ze met Jezus beleefd hadden. Ze waren niet meer bang. Alleen maar blij omdat ze zulke mooie dingen met Jezus hadden meegemaakt. De mensen keken verwonderd naar hen. Ze waren verbaasd en luisterden. De vrienden van Jezus vertelden met zo veel vuur dat iedereen begreep wat ze bedoelden. Zelfs de buitenlanders die verschillende talen spraken begrepen met hoe veel liefde ze over Jezus vertelden … Vanaf die dag stopten de vrienden van Jezus niet meer met vertellen over Jezus. Keer op keer vertelden ze zijn verhaal. Omdat ze het zo een mooi cadeau vonden voor alle mensen …

Luister en bekijk het volgende lied:


Om het verhaal nog beter te snappen kan je naar dit legoverhaaltje kijken:




Wat kan je doen?

Een kaarsje branden om iemand moed in te spreken:

God, Vandaag denk ik aan … Ik wens hem/haar een beetje moed. Dat doet toch goed … Bij ieder moeilijk uur, stuur ik graag een beetje vuur.

Hier ook een knutsel – deze vond ik op de website www.gelovenisleuk.nl


Deze knutsel hoort bij het in vuur en vlam komen te staan van de Heilige Geest, dat je als het ware zegt Zend het vuur tegen de Here God en dat Hij dan het vuur naar beneden stuurt of dat je er vanuit gaat dat de Here God zegt ontvang Mijn Heilige Geest. De kinderen op het plaatje willen graag ontvangen, dat zie je aan de harten welke ze in hun handen houden, het is eigenlijk beeldend gemaakt dat zij hun eigen hart opheffen naar boven en dat de Heilige Geest dan als een duif neerdaalt en het vuur brengt waardoor hun hart in vuur en vlam komt te staan, nu zie je alleen een lont maar die kunnen kinderen natuurlijk ook van vlam voorzien, maar hoeft niet, ik heb alleen de duif, het lijfje er met dubbele plak voorlangs geplakt en onder de pootjes een draad als lont bevestigd en daar een vlammetje aan gemaakt, nu heeft de duif vuur en zoals jullie zien spat het vuur eraf, het is een vurige duif.

In het pdf bestand staat op blad 3 een kleurplaatversie.

Werkbeschrijving:
-print blad 1 en 2 alleen uit als je alleen de knutsel gebruikt
-Kleur de onderdelen op blad 1 en 2 in
-Knip de onderdelen op blad 2 uit, ik heb de pootjes van de duif even voorzien van streepjes tussen die teentjes zodat het sneller en eenvoudiger knipt, dan kun je later kiezen om die tussenstukjes nog uit te knippen.
-Doe een stuk dubbele plak op de basisplaat op het bovenlijf van de duif of plak het op de achterkant van het losse duifdeel dan weet je zeker dat het op de goede hoogte is
-Plak nu het lijf van de duif eroverheen
-Lijm een touwtje onder de pootjes van de duif door
-vouw een vlammetje dubbel en lijm die aan weerszijden van het lontje